Wydanie nr: 3 (181) MAJ 2019
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego

Uniwersytet im.Adama Mickiewicza





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie













JAWI





































Jak żyć z euro? - Raport Fundacji Schumana...

Jaki wpływ na gospodarkę Estonii miało wprowadzenie euro? Jakie są polityczne konsekwencje wejścia do strefy euro dla Słowacji i Litwy? Czy przystąpienie do Unii Gospodarczo-Walutowej (UGW) wpłynęło na wzrost cen na Łotwie? W najnowszym raporcie Fundacji Schumana „Jak żyć z euro? Doświadczenia krajów Europy Środkowo-Wschodniej”, grupa badaczy pod kierownictwem prof. Witolda M. Orłowskiego, przedstawia skutki wprowadzenia euro w czterech wybranych państwach Europy Środkowej i Wschodniej.  Obecnie w skład strefy euro wchodzi dziewiętnaście państw Unii Europejskiej, w tym cztery z regionu Europy Środkowo-Wschodniej o zbliżonym poziomie rozwoju i historii transformacji gospodarczej do Polski. Każde z tych państw wstępowało do strefy euro w różnych, ale równie trudnych momentach globalnego kryzysu finansowego oraz późniejszej recesji.  Słowacja przystąpiła zaraz przed wybuchem kryzysu w strefie euro (2009), Estonia – w jego trakcie (2011), Łotwa i Litwa zaś, zaraz po (2014, 2015). Raport „Jak żyć z euro?” poddaje analizie skutki wprowadzenie euro w każdym z tych państw, uwzględniając perspektywę gospodarczą, polityczną i społeczną.

Wpływ wprowadzenia euro na gospodarkę


Generalnie można stwierdzić, że przystąpienie do strefy euro przyczyniło się do wzrostu gospodarczego każdego z badanych państw - w sposób umiarkowanie pozytywny na Łotwie, Litwie i  Słowacji, a w sposób zdecydowanie pozytywny w Estonii. W żadnym z tych państw nie nastąpiło pogorszenie deficytów bieżących bilansu płatniczego oraz wzrost zadłużenia zagranicznego. W każdym zanotowano znaczący spadek bezrobocia. Oceniając wpływ przystąpienia do strefy euro na tempo wzrostu PKB zaś, należy zwrócić uwagę na łączny realny wzrost PKB, który na Słowacji wzrósł o 20%, w krajach bałtyckich zaś, o 28%. Ciekawe wnioski można również wysnuć, porównując tempo rozwoju gospodarczego zbliżonych do siebie krajów – Słowacji, będącej w strefie euro oraz Republiki Czeskiej, nie należącej do unii walutowej. PKB Słowacji po jej wejściu do strefy euro w roku 2009 zwiększyło się do 2017 roku o 29%., w tym samym okresie PKB w Czechach, wzrosło tylko o 16%.

Innym tematem, który rozgrzewał debatę publiczną we wszystkich badanych krajach był wzrost cen. Jak wskazują wyniki Raportu, wprowadzenie euro nie wiązało się ze znacznym wzrostem cen w żadnym z wymienionych państw. Od momentu przyjęcia europejskiej waluty, ceny na Słowacji wzrosły łącznie o 12%, podczas gdy w Polsce w tym samym czasie, przeciętnie o 18%. Warto również wspomnieć o tym, że dzięki wprowadzeniu euro Słowacja, w odróżnieniu do Polski, uniknęła problemu kredytów hipotecznych we frankach szwajcarskich.

Wprowadzenie euro, a polityka


Wszystkie cztery państwa umocniły swoją pozycję na politycznej arenie Unii Europejskiej. Dzięki przyłączeniu się do strefy euro, zarówno Słowacja, Litwa, Łotwa jak i Estonia, uczestniczą w „twardym rdzeniu” procesów integracyjnych Unii, nadając ton dyskusji o kierunku rozwoju polityki finansowej Wspólnoty. Co więcej, cztery badane kraje od momentu wprowadzenia euro, są członkami „ligi hanzeatyckiej”, co daje im możliwość forsowania swoich interesów w Unii.

Społeczne poparcie dla euro


Pozytywne skutki wprowadzenia euro widoczne są w sondażach badających poziom zadowolenia mieszkańców Słowacji, Litwy, Łotwy i Estonii. Wysoki poziom poparcia dla euro (80% - 85%) prezentują przede wszystkim Słowacy, Łotysze i Estończycy, tym samym lokując się wśród narodów najlepiej oceniających euro.(Źródło; Fundacja Schumana).

 


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


Zrównoważona Europa 2030...

Zrównoważony rozwój zakodowany jest w europejskim DNA. Musimy zagwarantować kolejnym pokoleniom, że będą miały te same możliwości co my lub lepsze – powiedział wiceprzewodniczący KE Jyrki Katainen. W ramach debaty o przyszłości Europy Komisja opublikowała dokument otwierający debatę na temat stworzenia bardziej zrównoważonej Europy do 2030 roku. Dokument został zapowiedziany jako działanie następcze po wygłoszonym przez przewodniczącego Jean-Claude'a Junckera Orędziu o stanie Unii 2017 i odzwierciedla zdecydowane zaangażowanie UE w osiąganie określonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych celów zrównoważonego rozwoju, w tym porozumienia klimatycznego z Paryża.

W dokumencie Komisja analizuje skalę wyzwań dla Europy i przedstawia przykładowe scenariusze dotyczące przyszłości. Komisja pragnie przeprowadzić debatę o tym, w jaki sposób można osiągnąć te cele do roku 2030 i w jaki sposób Unia Europejska może najlepiej się do tego przyczynić. W scenariuszach zwraca się uwagę na to, co już osiągnięto w ostatnich latach i co jeszcze należy zrobić, jeżeli UE i świat mają zapewnić zrównoważoną przyszłość dla dobra obywateli.

Frans Timmermans, pierwszy wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej, powiedział: - W zrównoważonym rozwoju chodzi – od początku do końca – o ludzi. Rzecz w tym, by nasza gospodarka i nasze społeczeństwo cieszyły się jednocześnie zrównoważonym rozwojem i dobrobytem. Dążymy do tego po to, byśmy mogli zachować nasz styl życia i zapewnić lepszą jakość życia naszym dzieciom i wnukom pod względem równości, zdrowego środowiska naturalnego i prosperującej gospodarki przyjaznej dla środowiska i sprzyjającej włączeniu społecznemu. Naszym zadaniem jest zadbanie o naszą planetę z myślą o wszystkich ludziach. Europa może i powinna odgrywać wiodącą rolę.

Jyrki Katainen, wiceprzewodniczący do spraw miejsc pracy, wzrostu, inwestycji i konkurencyjności, stwierdził: - Zrównoważony rozwój zakodowany jest w europejskim DNA. Musimy zagwarantować kolejnym pokoleniom, że będą miały te same możliwości co my lub lepsze, jednocześnie szanując ograniczone zasoby naszej planety. Pomaga w tym plan inwestycyjny dla Europy, który przekonuje sektor prywatny do przyłączenia się, oraz plan działań na rzecz zrównoważonego finansowania, który sprzyja stworzeniu nowego rynku dla zrównoważonych inwestycji. Modernizujemy nasze społeczeństwa w sposób sprzyjający włączeniu społecznemu, popieramy gospodarkę o obiegu zamkniętym i czerpiemy korzyści z nowych technologii takich jak sztuczna inteligencja. W ten sposób dążymy do neutralności klimatycznej i gwarantujemy, że zostawimy naszym dzieciom planetę w lepszym stanie.

W ciągu ostatnich lat UE zaczęła odgrywać wiodącą rolę w dążeniu do zrównoważonego rozwoju: opracowała jedne z najwyższych norm społecznych i środowiskowych, opowiada się za porozumieniem klimatycznym z Paryża i innowacyjnymi rozwiązaniami jak gospodarka o obiegu zamkniętym. Od chwili objęcia urzędu Komisja pod przewodnictwem Jeana-Claude'a Junckera włącza priorytety związane ze zrównoważonym rozwojem w obszary swojej polityki.

Podobnie jak reszta świata, UE mierzy się jednak ze złożonymi, stale zmieniającymi się i pilnymi wyzwaniami, przede wszystkim związanymi z długiem ekologicznym i zmianą klimatu, zmianą demograficzną, migracją, nierównością, konwergencją społeczno-gospodarczą oraz presją na finanse publiczne. Co więcej narastające pokusy izolacjonizmu i nacjonalizmu oznaczają, że zbyt wielu Europejczyków nie ma dostatecznego poczucia bezpieczeństwa w obecnie zmieniającym się świecie. Te bezsprzeczne fakty nie powinny napawać nas strachem, ale raczej pobudzać do działania.

W dokumencie otwierającym debatę kładzie się nacisk na kluczowe podstawy polityki w związku z przejściem na zrównoważony rozwój, m.in. na odejście od gospodarki linearnej i stosowanie gospodarki o obiegu zamkniętym, poprawę nierównowagi istniejącej w naszym systemie żywnościowym, dostosowanie naszych zasobów energii, budynków i mobilności do przyszłych wyzwań oraz zapewnienie, aby przejście to było sprawiedliwe, aby nikt nie został w tyle i aby nie pominięto żadnego miejsca. W dokumencie omówiono czynniki horyzontalne, które muszą mieć decydujące znaczenie dla przejścia na zrównoważony rozwój. Są to m.in. edukacja, nauka, technologia, badania naukowe i innowacje oraz digitalizacja; finansowanie, polityka cenowa, opodatkowanie i konkurencja; odpowiedzialne prowadzenie działalności gospodarczej, społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw i nowe modele biznesowe; otwarta i oparta na zasadach wymiana handlowa; sprawowanie rządów i zapewnienie spójności polityki na wszystkich szczeblach. Na końcu dokumentu podkreślono znaczenie wytyczania drogi dla przejścia na zrównoważony rozwój na świecie, gdyż nasza polityka będzie miała tylko ograniczony wpływ na planetę, jeżeli pozostali zdecydują się podążać w przeciwnym kierunku.

Przedstawiony dokument zakłada trzy scenariusze skłaniające do debaty o tym, w jaki sposób osiągnąć cele zrównoważonego rozwoju w UE. Te trzy scenariusze ilustrują różne koncepcje oraz mają za zadanie skłonić do debaty i refleksji. Ostateczny rezultat będzie prawdopodobnie stanowił kombinację elementów wszystkich scenariuszy. Trzy scenariusze:

Nadrzędna strategia UE w zakresie celów zrównoważonego rozwoju, aby kierować działaniami UE i jej państw członkowskich. Kontynuacja włączania przez Komisję celów zrównoważonego rozwoju do wszystkich istotnych polityk UE, bez egzekwowania działań od państw członkowskich. Większy nacisk na działania zewnętrzne przy jednoczesnej konsolidacji obecnych ambicji w zakresie zrównoważonego rozwoju na szczeblu UE.

Kontekst


25 września 2015 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło 17 celów zrównoważonego rozwoju, aby walczyć z ubóstwem, chronić naszą planetę i zapewnić dobrobyt wszystkim ludziom w ramach nowego programu na rzecz zrównoważonego rozwoju zwanego Agendą 2030. W odniesieniu do każdego z 17 celów określono cele szczegółowe (łącznie 169), które mają zostać osiągnięte do 2030 r. UE była wiodącą siłą, która doprowadziła do przyjęcia Agendy 2030 i jej celów zrównoważonego rozwoju.

W odpowiedzi na Agendę 2030 Komisja przyjęła 22 listopada 2016 r. komunikat pt. „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy”. Nakreśliła w nim działania, które UE podejmuje, aby zrealizować założenia Agendy 2030. Zwróciła uwagę na kluczowe obszary polityki UE w odniesieniu do każdego z 17 celów zrównoważonego rozwoju. Komisja wyjaśniła także, w jaki sposób jej 10 priorytetów na lata 2014–2019 przyczynia się do realizacji Agendy 2030. W komunikacie Komisja zapowiedziała również uruchomienie platformy zainteresowanych stron wysokiego szczebla, której przewodniczy pierwszy wiceprzewodniczący Frans Timmermans. Platforma będzie służyła wymianie i stosowaniu najlepszych praktyk w zakresie osiągania celów zrównoważonego rozwoju.

13 września 2017 r. Przewodniczący Komisji w liście intencyjnym dołączonym do Orędzia o stanie Unii zapowiedział dokument otwierający debatę pt. „W kierunku zrównoważonej Europy 2030” w odpowiedzi na cele zrównoważonego rozwoju i na porozumienie klimatyczne z Paryża.

Publikowany dzisiaj dokument otwierający debatę zawiera również szczegółowy zestaw załączników, w których omówiono ostatnie działania podjęte przez UE w związku z celami zrównoważonego rozwoju i wyniki tych działań. Załączono również dokument na temat wkładu unijnej platformy zainteresowanych stron wysokiego szczebla poświęcona celom zrównoważonego rozwoju. (Źródło: Komisja Europejska)

 


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem